Tegoroczne jesienne "Spotkanie z poezją i muzyką", zorganizowane przez Wiejski Dom Kultury w Sułkowicach-Łęgu miało szczególny charakter.

Tym razem mieszkańców wioski nie zaproszono do samego domu kultury, lecz do tutejszego kościoła parafialnego. A, że "Spotkanie z..." odbyło się w przeddzień dnia Wszystkich Świętych jego atmosfera była bardzo odświętna.

Jedno pozostaje niezmienne. Mieszkańców Sułkowic-Łęgu powitała kierownik WDK, Lucyna Migdałek.

Gośćmi specjalnymi ostatniego "Spotkania z..." była grupa teatralna z Ośrodka Kultury w Zatorze. Młodzi artyści przyjechali do nas z widowiskiem multimedialnym przygotowanym na podstawie cyklu obrazów Jerzego Koleckiego pt. "Anioły".
Podczas spektaklu zaprezentowano ponad 20 obrazów aniołów. Były to m.in.: anioł miłości, anioł pośrednik, anioł czuwający nad snem dziecka, anioł ziemi. Prezentacji poszczególnych obrazów towarzyszyło słowo mówione oraz scenki odgrywane przez młodzież z Zatora.

Warto napisać też parę słów o samym Jerzym Koleckim. Artysta urodził się w 1925 roku we Wróblowicach nad Dunajcem (pow. tarnowski) w rodzinie wiejskiego nauczyciela. Podczas II wojny światowej zaprzysiężony został jako żołnierz Armii Krajowej. W 1947 roku dostał się do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, na której ukończył kurs pedagogiczny i zdobył zawód nauczyciela. W latach 1953 - 1961 pracował jako aktor. W 1961 roku został dyrektorem teatru "Rabcio" w Rabce - Zdrój.

Podczas swojego dyrektorowania Jerzy Kolecki wykonał w sumie 31 scenografii dla "Rabcia" i 11 dla innych teatrów w Polsce. Artysta pracował także jako nauczyciel wychowania plastycznego. Był współpracownikiem Powiatowego Domu Kultury w Nowym Targu. Po przejściu na emeryturę powrócił do malarstwa. J. Kolecki odniósł sukces artystyczny jako autor 22 malowideł przedstawiających anioły. To właśnie reprodukcje tych obrazów mogliśmy obejrzeć w Sułkowicach-Łęgu.

Wystawa objechała wiele miast Małopolski i Podkarpacia, zatrzymując się najdłużej w Bazylice św. Stanisława B.M. na Skałce w Krakowie, pełniącej rolę narodowego sanktuarium. Anioły pokazywane były także poza granicami Polski, m. in. w Budapeszcie, a reprodukcje 13 z nich posłużyły jako ilustracje kalendarza wydanego przez tamtejszą Polonię.

Czas na podsumowania i podziękowania. Jeśli chodzi o te pierwsze, to wniosek nasuwa się sam: anioły są wśród nas, czuwają nad nami cały czas.
A podziękowania... Te należą się: grupie teatralnej z Zatora, proboszczowi parafii w Sułkowicach-Łęgu (za współpracę) i samym organizatorom.

Anna Szlagor