Sezon 2006/2007
w "Klubie Pod Basztą" otwarty

Jerzy Górka nie eksperymentował. Na pierwszy koncert po wakacyjnej przerwie zaprosił

"Zbigniew Jakubek Quartet"

- zespół złożony z muzyków dobrze znanych i lubianych w Andrychowie.

Tradycyjnie skromny strój, nadzwyczaj długie powitanie. Jerzy Górka musiał stęsknić się za klubową publicznością. Mowa wstępna zamiast tradycyjnych trzech liczyła z osiem minutJ Zgodne ze zwyczajem było za to zaproszenie na kolejne koncerty. A, mówiąc językiem innego Jerzego - będzie się działo, oj będzie się działo…. I tak np. 1. grudnia w "KpB" wystąpi jeden z najbardziej kreatywnych i cenionych zespołów świata - VANDERMARK 5 (USA).

Ale wróćmy do bohaterów wieczoru z 8. września. Dla andrychowskiej, i nie tylko, publiczności zagrali muzycy z dorobkiem, którego nie jeden artysta mógłby im pozazdrościć.

Zbigniew Jakubek (klawisze) grał przez lata w słynnej grupie "Walk Away". W Andrychowie muzyk po raz pierwszy gościł w pierwszej połowie lat 90-tych razem z Benkiem Maselim i Nippy Noyą. Później koncertował u nas m.in. z: Krzysztofem Ścierańskim, Markiem Napiórkowskim i Michałem Dąbrówką.

Marek Raduli (gitara) to człowiek przez lata związany z "Budką Suflera". W Andrychowie pojawiał się jednak w składach jazzowych, m.in. ze Ścierańskim i triem PI-er-2.

Tomasz Grabowy uchodzi za jednego z najlepszych polskich basistów. Z założoną w 1993 roku grupą "Funky Groove" uczestniczył we wszystkich najważniejszych polskich festiwalach jazzowych. Od 1995 r. jest członkiem grupy "Walk Away". Oba zespoły gościły w "KpB".

Artur Malik (perkusja) swoją muzyczną karierę rozpoczął z zespołem "Lombard". Potem uczestniczył w muzycznych projektach, m.in.: "Little Egoists", "Chłopców z Placu Broni", grupy Marka Raduliego. W "KpB" po raz pierwszy zagrał wiosną tego roku podczas słynnego już w andrychowskim światku artystycznym koncertu Saskia Laroo i "Funk de Nite".

"Zbigniew Jakubek Quartet" powstał niespełna dwa lata temu. To, co muzycy zaprezentowali w "KpB" to całkiem udana mieszanka jazzu i rocka. Trochę rzewnych, acz naprawdę pięknych utworów, trochę ostrzejszego grania.

Wszystko to podane przez muzyków, którzy swoje rzemiosło opanowali naprawdę dobrze, dlatego też niczego i nikomu udowadniać nie muszą. Po prostu grają dla przyjemności swojej i publiczności. Co było widać, słychać i w trzewiach czuć…

Anna Szlagor